Muziek- en Dansschool Amstelveen:
van kwartje tot diamant

Door Dirk-Jan Schilt

Directeur 1981 – 2007, ter ere van het 60-jarig Jubileum op 25 maart 2012

1952

Geïnspireerd door de idealen van de grote muziekpedagoog Willem Gehrels, fietste mevrouw Hans Swart door de polders van de gemeente Nieuwer-Amstel om leerlingen te werven voor de oprichting van een… muziekschool! In maart was het zover. De officiële aankondiging luidde: ‘Kortgeleden werd in de Amstelveense gemeenschap een nieuwe telg geboren en deze werd gedoopt: Volksmuziekschool Nieuwer-Amstel. Zoals het in een goede gemeente gebruikelijk is, werd de nieuw geborene op het raadhuis aangegeven en onder de aandacht gesteld van de autoriteiten…’ Enzovoort. Het Bestuur en de Raad van Toezicht bestond uit zesentwintig (26!) ‘vooraanstaande gemeentenaren’. We nemen aan dat het leerlingenaantal hoger lag… Op dezelfde fiets moest Hans Swart nog vaak de polder in om het ‘kwartje’ lesgeld te innen.

1962

In het begin bestond het onderwijs vooral uit algemene muzikale vorming. Na een paar jaar deed ook het instrumentaal onderwijs zijn intrede, van bamboe- en blokfluit tot orgel, piano, hobo, viool en mandoline.  De school groeide als kool en was de zolder en de huiskamer van de directrice aan de Soerlaan allang ontgroeid. De oude Piet Heinschool naast de Dorpskerk werd de hoofdvestiging, een winkelpand aan de Badlaan, hoek Dorpsstraat bood uitkomst als dependance en verder werd er lesgegeven in diverse schoolgebouwen. In 1963 was er een bijzondere uitvoering van het Schoolorkest en de balletafdeling: Coppélia in Marcanti in Amsterdam. De Volkskrant schreef: ‘zeer goede begeleiding’. Het Parool sprak van ‘opvallend zuiver samenspel’. In de jaren vijftig en zestig werden regelmatig uitvoeringen

1972

De muziekschool schaft zijn eerste drumstel aan, gaat lesgeven op elektronisch orgel en verkent aldus voetje voor voetje de ‘lichte muziek’. En, er is een nieuwe plek: een leegstaande kleuterschool aan Zonnestein wordt het hoofdgebouw. Wat een luxe: een zaaltje voor ensembles, concertjes en balletles en wel zeven leslokalen. Vanwege het platte dak werd het in de zomer soms ondraaglijk heet. Maar geen nood: dan klom de directeur met tuinslang het dak op om voor de gewenste verkoeling te zorgen. De vooruitgang en de groei kennen geen grenzen: in 1975 wordt de dependance aan de Badlaan gesloten om plaats te maken voor de verbouwde land- en tuinbouwschool aan de Keizer Karelweg. Daar staat tot 2001 het hoofdgebouw en Zonnestein wordt dependance. Nu zouden er andere tijden aanbreken… De Big Band van de school maakt furore, we beleven de start van voorbereidend vioolonderwijs en de school maakt in de Dorpskerk een grammofoonplaat met opnames van veel ensembles en orkesten. Aan het eind van dit decennium kwam de school in het gelukkige bezit van de eerste gitaarversterkers! Zo zoetjes aan werd de deur op een kier gezet voor pop en jazz.

1982

250 Jaar geleden werd Joseph Haydn geboren. Daarom wordt er in het Odeon Theater in Amsterdam een feestje gevierd. In een directe radio-uitzending met Paul Haenen als ‘papa Haydn’ speelde een orkest van de school de Kindersymfonie van de vader van Mozart (en ten onrechte aan Haydn toegeschreven). Tot dan toe kon je pas met een instrument beginnen als je één of twee jaar algemene muzikale vorming had gevolgd (AMV). Daar komt nu verandering in: je kunt met het instrument van je keuze starten zodra je daar fysiek toe in staat bent. AMV blijft een zinnige cursus, maar is geen voorwaarde meer voor instrumentaal onderwijs. Deze beslissing was een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van de school en leidde tot het ontstaan van een grote afdeling voorbereidend instrumentaal onderwijs met leerlingen vanaf drie jaar, en alle gevolgen van dien. De ontwikkeling van de afdeling pop/jazz ging met rasse schreden. Binnen een paar jaar speelden popbands van de school op diverse locaties. Halverwege de jaren tachtig was The Tedious Ten een bekende en geliefde popgroep in Amstelveen. In het tv-programma Klein Beginnen, waarin een beeld werd gegeven van jonge leerlingen van de Amstelveense Muziekschool, was ook een prille popgroep als item opgenomen. In 1985 speelde een orkest van de school bestaande uit strijkers, blazers en veel slagwerk, samen met het Radio Blazers Ensemble o.l.v. Roland Kieft, de première van Poedel in Pyama van Chiel Meijering (in het Cultureel Centrum, nu Schouwburg Amstelveen). Een ander hoogtepunt in de jaren tachtig werd gevormd door het Landelijk Concours voor Houtblazers dat de school organiseerde in het kader van het 35-jarig bestaan.

1992

In het beleid van de Muziekschool komt een steeds groter accent te liggen op samenspel in ensembles, orkesten, groepsles, voorspeeloefeningen, studiedagen en workshops. Voor al deze zaken, inclusief de huisvesting van een dansafdeling, pop- en slagwerkgroepen, blijkt de behuizing niet meer te voldoen. Kamertjes van 8, 12 en 16 vierkante meter hebben hun dienst bewezen, maar verdragen de expansiedrift van de school absoluut niet. In 1991 bepaalt de gemeenteraad dat er in de nieuwe Westwijk een dependance voor de school zal komen. In februari 1994 is het zover: een prachtige accommodatie met een aantal vierkante meters dat de stoutste dromen overtreft. Ons geluk kan niet op, want in diezelfde periode besluit de gemeenteraad Plein 1960 (nu Stadsplein) een complete renaissance te laten ondergaan. Een kloppend Stadshart is het resultaat met onder meer een op maat gesneden accommodatie voor de Muziek- en Dansschool! In 1995 wordt de duizendste aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden uitgezonden. Vanwege dit feestelijke feit wordt de school uitgenodigd om een orkest van jonge leerlingen op de been te brengen, met de bedoeling de openingstune bij die aflevering, live op tv te spelen. Met man en macht wordt er gewerkt om dit huzarenstukje binnen zeer korte tijd tot een goed einde te brengen. Saxofooncollega Johan van der Linden maakt een arrangement en loodst de 88 muzikantjes met verve door de partituur. In samenwerking met de afdeling muziekregistratie van het Koninklijk Conservatorium wordt in 1998 een cd gemaakt: blokfluitensemble The Sunshine Recorders & Friends, het Volksmuziekensemble en Strijkorkest Camerata 2/3 spelen voor iedereen die het maar wil horen, de sterren van de hemel.

2002

We nemen, met een klein beetje weemoed maar toch met gemak, afscheid van de gebouwen aan de Keizer Karelweg en aan Zonnestein. Het is zover: een splinternieuwe hoofdvestiging voor Muziek- en Dansschool Amstelveen, prominent aan het Stadsplein. Om toch nog iets uit het verleden vast te houden wordt de eigen concertzaal de Zonnesteinzaal gedoopt. Er zijn ruime leskamers, lokalen voor ensembles/orkesten en voorspeeloefeningen, popstudio’s en een fraaie balletzaal. Kortom: een gebouw om heel blij mee te zijn, een gebouw dat aan alle eisen beantwoordt. Een gevoel van trots valt niet te onderdrukken en dat hoeft ook niet. De feestelijke opening in november 2001 wordt verricht door niemand minder dan koningin Beatrix. Met de beschikking over twee fantastische accommodaties kan de school zich volledig storten op haar vier uitgangspunten: op jonge leeftijd beginnen, regelmatig voorspelen en dansen voor publiek, meedoen aan concoursen én samenspelen in orkesten en ensembles. Dat dit niet alleen intern maar voor een groot deel extern gericht is, bewijzen de optredens op tal van locaties buiten de schooldeuren, binnen en (ver) buiten de gemeentegrenzen. Een gevolg van dit klimaat is dat veel leerlingen twee, drie, vier keer per week op de school komen, elkaar treffen in lessituaties, samenspelformaties en voorspeelsessies, waardoor menige hechte (muzikale) vriendschap voor het leven ontstaat. Naast genoemde kerntaken heeft de directe ondersteuning van leerkrachten in het basisonderwijs bij het vormgeven van de muziekles, via de consulenten al jaren de nodige aandacht.

In deze zeer onvolledige geschiedschrijving noem ik nog een enkel punt waarin de bundeling van krachten verrassende prestaties tot gevolg had: de musicals (denk aan Het Geheim van Zonnestein in 2002), die inmiddels tot een echte musicalafdeling hebben geleid,  Rhapsody in Blue van Gershwin in 2005, met groot orkest en geweldige pianisten (Rian de Waal en Cleem Determeijer) en de uitwisselingen met andere scholen in o.a. Berlijn, Moskou, Obuda, Manchester, Florence, Polen, Oostenrijk.

2012

Het ‘kwartje’ uit 1952 is gevallen en heeft zich in 60 jaar ontwikkeld tot een diamanten jubileum! De diamant wordt beschouwd als het hardste materiaal dat in de natuur voorkomt. De termen ‘ontembaar’ en ‘onoverwinnelijk’, maar ook magische krachten worden aan deze edelsteen toegeschreven. Hoewel er ongetwijfeld nog veel slijpwerk verricht zal worden, kan deze diamant zonder enige aarzeling tot de kroonjuwelen van de gemeente Amstelveen gerekend worden.

Deel deze pagina

Share with your friends










Submit
Contact

Heeft u een vraag of een opmerking, neem dan contact op via onderstaand contactformulier. Wij nemen zo spoedig mogelijk contact met u op.

Typ hier uw zoekopdracht (bijv. instrument of cursusnaam) en druk op enter